 |
Maandag 16 februari 22.00 uur
Ruststand: 0 - 0
Weer een maandagavond zaalvoetbal in de Kamphal, deze keer tegen TOG 2. Een tegenstander die twee keer het onderspit tegen ons heeft gedolven. In STB 1 terminologie betekent dit, dat de kous nog niet per definitie af hoeft te zijn. Dick was deze voetbalavond afwezig en ook Willard kon vanwege een blessure niet meespelen. Waar Jan de bewuste maandagavond was is zelfs voor Peter R. de Vries een raadsel.
De tendens in het huidige STB 1 zaalvoetbaletos neigt licht naar een vrij negatieve houding ten opzichte van het schrijven van verslagen voor de wedstrijden die niet worden gewonnen óf waarin degene die gescoord hebben, of daar een aanzienlijke bijdrage aan hebben geleverd, niet meewerken omdat ze zich niet nog eens mentaal kunnen genoeg doen bij de beschrijving van de betreffende situatie als zodanig. Dit hoeft volgens ondertekende (een aanvaller) geen probleem te zijn ware het niet dat middels dit soort verslagen ook voordeel kan worden behaald. Wat er bijvoorbeeld niet goed ging kan worden benaderd vanuit sociaal-psychologisch en voetbaltechnisch perspectief, ondanks het feit dat de beschrijving voortkomt uit de eenzijdige en gekleurde visie van de auteur.
Maar nu ter zake. We gingen stabiel van start tegen TOG 2 dat we eigenlijk in de broekzak hadden moeten hebben. Na wat kansen over en weer was bij rust de stand nul tegen nul. Een goede prestatie denk ik, zeker gezien de kansen die we hebben gehad. William had zich als doel gesteld zo veel mogelijk de paal te raken en slaagde daar ondanks twee goals met vlag en wimpel voor. Beide teams hielden elkaar in evenwicht. STB had de betere kansen maar de voorsprong kon op elk moment worden genomen door een van beide teams. Doelman Marcel vloog alle kanten op om de tegenstander van scoren te weerhouden en deed dit in de eerste helft met groot succes.
Er is het begin van de tweede helft wat spanning in het team omdat er nog niet gescoord is. Een niet ongebruikelijk fenomeen lijkt het, maar als door een dekkingsfout de een-nul wordt aangetekend door een tegenstander die alle tijd heeft om een hoek uit te zoeken blijkt de STB-huid goedkoper dan verwacht. William prikt met een punter tot grote opluchting de 1-1 binnen in de 27e minuut. Marcel redt een paar keer mooi waarna de geschiedenis zich herhaalt en William weer een bal handig binnenpuntert. Hierna lijkt het beste eraf. In korte tijd krijgen we enkele tegengoals te verwerken die STB 1 moreel de broek doet afzakken. Marc geeft na een goede actie nog goed de bal af en laat Barend de 7-3 maken maar dat doet niks af aan het trieste spektakel dat zich afspeelde in de laatste 15 minuten (!) van de tweede helft. We worden afgedroogd, niemand lijkt op zijn plek te staan en er wordt gescholden op elkaar dat het een lieve lust is. William pakt dit persoonlijk op en verlaat terstond de zaal. Een 9-3 nederlaag die nog even nagalmt door groepsgewijs opgewekte interne strubbelingen.
Doelpunten:
William (2x), Barend
|
|
