Beste vrienden, zoals we verloren hebben van de KPN boys is niet zonder frustratie te beschrijven. Lag het wedstrijdverloop vorige week in de handen van de scheidsrechter, deze week hadden we het volledig aan onszelf, en niet in de geringste mate aan mijzelf, te danken dat er niet naar behoren gepresteerd werd.
Na een matige voorbereiding op de wedstrijd begonnen we slap en doodstil aan onze inspiratieloze kruistocht. Willard raakte in de vierde minuut de bal verkeerd voor eigen goal en zag tot ons aller schrik de bal achter Marcel rollen. Kan gebeuren, geen probleem als de vechtlust wordt opgepakt en iedereen de schouders eronder zet. Zoals je aan voelt komen was deze voorgestelde gang van zaken niet de echte. Voor mosterd na de maaltijd zorgde ondertekende zelf toen hij na de bal te ontfutseld hebben van de tegenstander deze als perfecte voorzet weer terugspeelde voor eigen goal in de voeten van de spits van de andere partij. Deze had daar geen problemen mee, zei onder het schieten nog bedankt en legde de bal keurig in ons netje. De beste kansen zijn de hele partij voor STB geweest wat de appel nog zuurder maakte dan deze al was na de eerste zes minuten aanklungelen. Ik raakte zelf geen bal, had geen inspiratie of oog voor medespelers en door het/mijn aantal gemiste opgelegde kansen raakte iedereen nog gefrustreerder. Er werd niet gecoached, niet meegelopen met aanvallers van de tegenpartij en al helemaal niet vrijgelopen. Ze liepen ons aan alle kanten voorbij. Voor de derde tegengoal zorgde een enkele aanvaller die twee van onze verdedigers omzeilde en de bal in de verste hoek schoot. Na nog een tegengoal geïncasseerd te hebben kwam Willard goed op en zorgde vlak voor rust na tegen de keeper gestaan te hebben voor een mooie tegentreffer.
Het begin van de tweede helft was het enige lichtpuntje in de diepe duisternis van onze gezapige wedstrijdmentaliteit. Na nog een tegengoal geïncasseerd te hebben zag Dick het licht en schoot een fraai tweede doelpunt tussen de palen. Na vele knappe reddingen van Marcel die zeer verdienstelijk stond te keepen punterde ik in de 9e minuut met links een mooi breedtepassje van Dick op gelukkige wijze binnen. We gingen er fel tegenaan en irriteerden de tegenstander, onszelf en de scheids mateloos door onophoudelijk gezeur. Na een uitgespeelde aanval werd de bal in de korte hoek getikt en ging er een zuchtje hoop door het team. 5-4. Helaas mocht het niet baten. Vier minuten voor tijd ging het mis op een manier die voor STB 1 niet geheel onbekend is. Dick werd er na een grote mond tegen de scheids met een gele kaart uitgestuurd waarna het voor de tegenstander gemakkelijk scoren was. Ondanks het spelerstekort vind ik persoonlijk dat als ik nog zo'n wedstrijd moet spelen, dan liever top met zaalvoetbal. Iedereen mag zich schamen voor wat er daar in de BDG-hal is gebeurd. Hoeveel wedstrijden moeten we nog tegen onszelf spelen.
Doelpunten:
Barend (2x), Willard, Dick
